DOZOWANIE KRUSZYWA, CEMENTU I WODY
W celu uzyskania właściwego (ustalonego) składu granulometrycznego kruszywa należy mieć przygotowane osobne grupy (frakcje) kruszywa i dozować je w odpowiednim stosunku dopiero w czasie mieszania betonu, ponieważ pospółki mają zawsze niejednorodne uziarnienie.
Dozowanie kruszywa może być wagowe lub objętościowe, ale ponieważ stopień zawilgocenia ma duży wpływ na objętość kruszywa o ziarnach poniżej 2 mm (piasek) stan wilgotności musi być stale kontrolowany, choćby przez sprawdzenie, czy konsystencja betonu jest niezmienna przy zachowaniu stałego uziarnienia kruszywa. Piasek należałoby raczej dozować wagowo.
Dozowanie cementu i dodatków mineralnych powinno być wagowe.
Przy dozowaniu wody należy uwzględnić wilgotność kruszywa, a szczególnie piasku, i odpowiednio do tego ustalić każdorazowo ilość dodawanej wody. Ilość ta powinna być odmierzana. Ponieważ ustalenie wilgotności kruszywa wymaga dłuższego czasu, można przy wykonywaniu pierwszej mieszanki regulować ilość dodawanej wody na podstawie uzyskiwanej konsystencji betonu.
Operator powinien mieć możność obserwowania mieszanki w betoniarce, aby mógł kontrolować jej konsystencję i w przypadku nagłej zmiany wilgotności kruszywa skorygować ilość dodawanej wody. Sztywne bowiem stosowanie teoretycznie potrzebnej ilości wody mogłoby łatwo doprowadzić do otrzymania betonu o niewłaściwej konsystencji, co w przypadku betonów wodoszczelnych może być w skutkach gorsze od niewielkich wahań współczynnika wodno-cementowego.
Badania nad trwałością betonu doprowadzają do wniosku, że w pierwszej kolejności ulegają zniszczeniu betony o wysokim współczynniku wodno-cementowym lub z wypełniaczami o gorszej jakości (nasiąkliwymi, wrażliwymi na działanie środowiska agresywnego).
Czas mieszania betonu powinien wynosić ok. 1,5 min.